Black Rain 5

posted on 31 Jan 2010 02:45 by tgdiary

Black Rain 5
TG @ Parallel Universe
Tatsumi/Gael (อือ....น่า)


เสียงฝนตกดังลอดเข้ามาในบ้าน
    ทัตสึมิเหลือบมองออกไป  ฝนสีดำหยดใหญ่ๆ ผ่าอากาศลงมากระแทกกับกระจกหน้าต่าง  ฝนตกมาทั้งวันแล้วและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด  น้ำสีดำขุ่นข้นไหลขังท่วมทางเดินในหมู่บ้าน  เสียงผู้สื่อข่าวรายงานผลการสืบสวนหาตัวฆาตกรในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องดังแทรกเสียงฝน  ทัตสึมิผินหน้ากลับไปมองโทรทัศน์  สรุปแล้ว  ที่สงสัยว่าเป็นฝีมือสัตว์ขนาดใหญ่หรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์นั้นตกไป  ประชากรโล่งใจกว่าเดิม  แต่บางทีมันอาจเป็นแค่ข่าวที่จงใจบิดเบือนก็ได้
    “เกล”  เขาเรียกหา  เจ้าสิ่งที่เขาแอบเลี้ยงไว้อย่างลับๆ เดินออกมา  เขากับมันผูกสัมพันธไมตรีกันได้เป็นที่เรียบร้อย  แม้ว่ามันจะขี้ตื่นไปบ้าง  แต่เขาก็มีวิธีจัดการ  ล่อด้วยอาหารเป็นวิธีที่ได้ผลดีที่สุด
    เกล  หรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในรูปร่างเลียนแบบเกล  เดินผ่านประตูห้องนั่งเล่นเข้ามา  วิธีเดินและการแต่งกายดูไม่แตกต่างจากมนุษย์ธรรมดาสามัญ  เส้นผมค่อนข้างยาวรวบไว้ด้านหลัง  เปิดหน้าเปิดตา  ดวงตาสีฟ้าซึ่งเลียนแบบมาได้อย่างไร้ที่ติมองตรงมาทางทัตสึมิ  มันส่งยิ้มให้เขาอย่างอารมณ์ดี...ถ้ามันจะมีอารมณ์เหมือนมนุษย์ละก็นะ  ทัตสึมิอดยิ้มตอบไม่ได้
    “วันนี้จะอยู่ด้วยทั้งวัน  ทำตัวดีๆ”  เขากล่าว  เกลเดินเข้ามาหา  เลียแก้มเขาด้วยลิ้นนิ่มๆ ของมัน  “อย่าน่า”  ทัตสึมิผลักมันออกด้วยมือที่ยังปรากฎรอยแผลเป็นจากเขี้ยว  บางครั้งมันเชื่องกับเขาเสียจนเกือบลืมไปว่ามันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงอย่างแมวหรือหมา
    เสียงรายงานข่าวจากโทรทัศน์ยังคงดังต่อเนื่อง   มีการให้ความมั่นใจว่าฆาตกรใจโฉดจะถูกจับได้ในไม่ช้า

ใครบางคนเดินตัดสัญญาณกันขโมย

    ทัตสึมิชะงักมือจากการทำอาหาร  เหลือบมองเกล  พบว่าอีกฝ่ายยังนั่งเล่นกับหนูตะเภาอยู่  เขาเดินเลยครัว  ทะลุออกไปยังห้องรับประทานอาหาร  ทันเห็นเงาไหวๆ เคลื่อนไปยังห้องอื่น  เขาเดินตามไป  กระชับมีดทำครัวในมือ
    “หยุดอยู่ตรงนั้น”  เขากล่าว  ร่างในเงามืดหยุดเคลื่อนไหว
    เอมิเธียร์ วิลาลิเทล นั่นเอง  ทัตสึมิถอนใจเฮือกใหญ่  เขาพอจะคาดได้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเด็กสาว  ภายในรอบเดือนที่ผ่านมาเธอลอบเข้ามาในบ้านเขานับครั้งไม่ถ้วน  และทุกครั้งก็มักจะพลาดโดนสัญญาณกันขโมยในที่ต่างๆ กัน  สิ่งที่ทำให้ทัตสึมิเป็นห่วงคือ เด็กสาวไม่เก่งอย่างที่ตนเองคิด  ยังดีที่บุคคลเป้าหมายเป็นเขา  ไม่อย่างนั้น...เขาไม่อยากคิด
    เด็กสาวปักใจเชื่อจริงๆ จังๆ ว่าทัตสึมิคือฆาตกรต่อเนื่อง
    “อยากได้อะไร?  ฉันจะไปหยิบมาให้”  ทัตสึมิกล่าวกับเด็กสาว  กอดอก  พักขา  มีดยังอยู่ในมือ  เด็กสาวมองมันด้วยสายตาของกระต่ายระแวงภัย  “แต่ไม่มีหลักฐานให้หรอกนะ”  เขาปิดท้าย  ทิ้งมีดส่งๆ บนตู้เก็บของข้างตัว
    “ฉันจะหยุดพวกแกให้ได้”  เอมิเธียร์พูดเสียงแข็ง  ทัตสึมิมองเธอ  กอดอกนิ่ง...จนกระทั่งเห็นเด็กสาวชักปืน
    “ไปเอามาจากไหน?”
    เด็กสาวไม่ตอบ  แต่ปลายนิ้วชี้สอดไกปืน  เตรียมพร้อม  ทัตสึมิยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัว
    “ตอบมา  พวกแกทำไปทำไม?”
    “ทำอะไร?”
    “ฆ่าคน”
    “ฉันเปล่า”
    “ฉันเห็นแกอยู่ในที่เกิดเหตุคืนนั้น  แกกับเพื่อน  มีคนเห็นเพื่อนแกลงมือ...อาวุธคือดาบญี่ปุ่นใช่ไหม?”
    “เข้าใจผิดแล้ว”
    “ฉันแจ้งตำรวจไปแล้ว  อีกเดี๋ยวตำรวจจะมาที่นี่”
    “ตำรวจเชื่อคำพูดเธอด้วยเหรอ?”
    “ฉันไม่มีวันปล่อยให้ฆาตกรต่อเนื่องลอยนวลแน่”
    “ก็ดี  แต่เสียใจด้วยที่ฉันไม่ใช่ฆาตกรรายนั้น”
    เอมิเธียร์เหนี่ยวไกปืน  ทัตสึมิขยับไวกว่านั้นเล็กน้อย  เขาเบี่ยงหลบ  พุ่งเข้ากระแทกเด็กสาว  บิดแขน  แย่งปืนมาไว้ในมือ  ทักษะเช่นนี้ถึงร้างไปนานแต่พอจะใช้ก็ไม่ขัดเขิน  เหมือนกับการหายใจ
    จากหางตา  ทัตสึมิเห็นเกลตรงเข้ามา  เขาร้องห้ามแต่ช้าเกินไป  เกลตรงเข้ากัดเอมิเธียร์  เด็กสาวร้อง  ทัตสึมิเตะเกลออกไป
    กลิ่นเลือดกระจายอวลในอากาศ
    เกล - หรือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ในรูปร่างเกลขู่คำราม  เลือดเปรอะชุด
    “เกล  หยุด”  ทัตสึมิสั่งอีกครั้ง  กังวลว่ากลิ่นเลือดจะกระตุ้นสัญชาตญาณการล่าอย่างสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ขึ้นมา  แต่ไม่เป็นอย่างนั้น  เกลหยุดเคลื่อนไหว
    “เกล แมคอาแวร์ จริงๆ สินะ”  เอมิเธียร์พึมพำ  กดต้นขาตนเองด้วยสองมือ  สกายบอกเธอว่าเห็นเกลเป็นคนลงมือฆ่า...ไม่...ไม่ได้บอกว่าเป็นเกลหรอก  แต่จากลักษณะภายนอกที่บรรยาย  ดูยังไงก็ใช่  เธอสืบประวัติทัตสึมิจนรู้มาว่าชายคนนี้ชื่อเกล  หากข้อมูลที่ได้รับมาถูกต้อง  ชายคนนี้ควรจะตายไปนานแล้ว
    ทัตสึมิยังเล็งปากกระบอกปืนมาทางเธอ
    “เรื่องตำรวจ...”
    “ฉันพูดจริง”
    “ทำอะไรสักอย่าง  ถ้ายังไม่อยากตาย”
    “พวกแกฆ่าคนไปทำไม?”  เด็กสาวยังคงถามประโยคเดิม
    “ไม่ใช่พวกฉัน”  ทัตสึมิปฎิเสธ  เขาไม่ใช่ฆาตกร  แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ตำรวจมายุ่งกับชีวิต  ยิ่งโดยเฉพาะเมื่อเขาแอบเลี้ยงสัตว์ที่ไม่ควรจะเลี้ยงเอาไว้หลังกำแพง
    
หญิงสาวหยุดเดิน  ใครบางคนตามหลังเธอมา
    ฝนยังตกหนัก  มันตกหนักตั้งแต่ก่อนเธอจะเลิกงานจนกระทั่งถึงเดี๋ยวนี้  ตกต่อเนื่องจนทนรอให้ซาไม่ไหว
    ในสายฝนหนา เธอเห็นเงาร่างทึบทะมึน
    เธอหยุด  ก้าวถอยหลัง  หลบเข้าไปในเงามืดของอาคารซึ่งตั้งอยู่เยื้องไปไม่ไกล  เงาร่างนั้นติดตามเธอมา  เสียงฝีเท้าหนักแน่นกระทบพื้นดังเสียดแทรกเสียงฝน
    เจ้าของเงาไม่ได้มาเพียงลำพัง  ข้างหลัง  เธอเห็นอีกร่าง...ร่างซึ่งใหญ่กว่ามาก  มันหยัดยืนด้วยเท้าทั้งสี่  กล้ามเนื้อแข็งแกร่งปะทะต้านสายฝนหนาหนัก
    เป้าหมายของทั้งสองคือเธอ
    หญิงสาวกดโทรศัพท์  ร้องขอความช่วยเหลือ  แต่สายเกินไป  มือหยาบใหญ่กระตุกคว้าลำคอเธอเอาไว้  โทรศัพท์ร่วงลงพื้น  กระเด็นตกลงไปในแอ่งน้ำสีดำข้น
    ฝนยังลงเม็ดไม่ขาดสาย  ขณะปลายลิ้นอุ่นไล้เลียพวงแก้มอาบน้ำตาของเธอผู้กำลังตกเป็นเหยื่อ  ผู้ล่าเปล่งเสียงแหบระคายหู  ให้อารมณ์ไม่ต่างจากเสียงสังกะสีครูดกับโลหะ  แต่ก็เป็นเสียงของมนุษย์
    ...มนุษย์แท้ๆ
    “รู้จักทัตสึมิไหม?”
    ทัตสึมิ  ชื่อนี้คุ้นหู  เธอรู้จักคนชื่อนี้คนหนึ่ง  เป็นเพื่อนร่วมหมู่บ้าน  แต่คนชื่อทัตสึมิในเมืองนี้อาจไม่ได้มีเพียงคนเดียว  ถึงอย่างนั้น  เธอพยักหน้า  หวังให้ความตายที่หายใจรดต้นคออยู่เคลื่อนถอยห่างออกไป
    “รู้จัก?”
    “ร...รู้จัก”  เธอพยักหน้าถี่  มือที่เกาะกุมคลายออกเล็กน้อย  เธอรีบสูดอากาศเข้าปอดอีกเฮือก  ใบหน้าของมันอยู่เกือบชิดเธอ  สายตาของเธอจับบนใบหน้านั้น
    ...เป็นใบหน้าที่ไม่ขี้ริ้ว  แม้จะมีแผลเป็นสายยาวพาดผ่านจากแนวกรามขึ้นมาเกือบถึงสันจมูก
    “งั้นก็ดี”  กลิ่นคาวเลือดที่แฝงมากับลมหายใจของมันทำให้เธอผงะ  แข็งเกร็ง
    มันกระชากร่างเธอเข้าประชิด  เบียดแนบ  ความแข็งแกร่งของเรือนกายกระตุ้นให้เธอรู้สึกอย่างที่ไม่คิดว่าจะรู้สึกได้ในเวลาเช่นนี้...
    หากจะมีการร่วมเพศเกิดขึ้นหลังจากนี้  เธออาจกล่าวได้ไม่เต็มปากว่ามันเป็นการขืนใจ
    แต่มันไม่เกิดขึ้น
    .
    .
    .

EVE: นอนไม่หลับ แต่งฟิคออริ.ไม่ออก  อย่ากระนั้นเลย  มาสานต่อของดองดีกว่า  พอร้างไปนานไอเดียอะไรต่ออะไรที่เคยคิดก็เหมือนกระเด็นออกจากหัวไปหมด  เสียววุ้ย  เขียนอะไรขัดจากที่เคยเขียนไปสี่บทก่อนหน้า กรุณาทักท้วงหลังไมค์ orz  *สั่นกึกกึก*

Comment

Comment:

Tweet

กร๊าาาาาาาาาาาซซซ

ขอบคุณที่มาต่อนะอีฟฟ เซอร์วิสจริงๆด้วย เลียแก้มอ่ะเลียแก้มมมมมมม ทำไปด้ายยยย /me ตาย
เกลเลียแก้มทัต น่ารักที่สู้ดดดด /me กอดฟัดเกลกลายพันธ์ก่้อนจะโดนกัดตาย

น่ารักมากๆ ส่วนทัตสึมิ ไตของฉันเท่ได้ขนาดนี้เชียวเลยอ่า คิดตามภาพทัตถือมีดทำครัวกอดอกพักเท้า มันโคตรเท่เลยวะอีฟฟฟ

ผู้บุกรุกก็ผู้บุกรุกเถอะ พ่อจะแทงให้ไส้ไหลเลยอะไรแบบเนี้ยอ่าาอีฟฟฟฟ ทัตหล่อมากเลยยยย หล้อออ หล่่อ เฉิดฉายแบบไม่น่าเชื่อ

เอาล่ะรอการมาของผู้บุกรุก (ว่าเรื่องนี้จะเปนสามพี เกล เกล ทัตหรือเปล่า) อา คิดถึงแฟนอาร์ทสปอยด์ของอีฟแล้วใจเต้นระทึก
เออเห้ยตอนจบแอบหื่นนิดนึงนะ สาวน้อยนั่นใครกัน สกาย หรือเปล่า หรือไม่ได้คิดไว้ ?

#4 By [ S h e c k ] on 2010-01-31 23:43

question


น่ายัก

ฮิฮ่า //กอด

ทัตน่าหยอกจัง

#3 By Nye on 2010-01-31 13:36

เห็นด้วยกับหมีๆ ทัตซังอ่ะ สุดยอดดดดดดดดดดดด >[]<
ในเรื่องส่วนนี้ทัตซังเป็นตัวนำอยู่แล้วก็จริง แต่ทัตเฉิดฉายมากเลยอ่ะ บอกไม่ถูก มันมีออร่า มีเสน่ห์มากกก อร๊าย ใจเต้น

เกลก็เพิ่มความเซ็กซี่เข้ามาอีกหลายเท่าตัว เอร๊ยยย ประเภทที่ทำให้ผู้หญิงอยากแกล้งเป็นลมต่อหน้าอะไรงี้ *แต่เกลจะรับหรือเปล่าอันนี้ไม่รู้...* ปกติเกลจะมีเสน่ห์ในแบบที่ ความน่ารัก เกลจะมีอะไรเล็กๆน้อยๆในส่วนของรายละเอียดที่ทำให้คนอ่านยิ้มเน้ cry บางทีก็น่าหมั่นเขี้ยว ถึงเรื่องของเกลมันจะแลดูดราม่าหดหู่ก็เถอะ

ตอนนี้เป็นเหมือนกันเลยพี่ orz ก่อนหน้าที่คอมจะเสียดูมีอะไรมากมาย แต่ตอนนี้อีนังไวโอ้วมันจากไปได้สองสามวันแล้ว "ทุกอย่างหายไปแล้วก๋อยยยย" <<< เหมือนมันจะกระซิบบอกท่านน้องเช่นนั้นจากบนโต๊ะ orz

#2 By jackywinter on 2010-01-31 11:01

คุณทัตพยายามได้ดีมากค่ะ อ่าไม่รู้สิเน้แต่มันก็ดูเหมือนจะดีขึ้นในแง่นึงแต่ก็มีเรื่องแย่ๆกำลังจะตามมา

ก็ใช่แหละเนอะ sad smile ตามมาใกล้ถึงเต็มที...

แหมไม่อยากจะเดาว่าคือใคร เดี๋ยวเดาถูก (หมีเกรียนแล้ว orz)

หมีชอบเอมินะ เป็นเล่นไปผู้หญิงแบบนี้มันน่า....ดีจริง ต้องดูต่อก่อนว่าเธอจะมาตามแนวที่หมีคิดต่อไปรึเปล่า?

คุณทัตเท่อ่ะ เท่จริงจัง

#1 By akua on 2010-01-31 10:35