Black Rain 4

posted on 15 Nov 2009 17:59 by tgdiary

Black Rain (4)
TG @ Parallel Universe
Tatsumi/Gael (...อืม  ก็เป็นแบบนั้นนั่นแหละ)


.
.
.


“บอกแล้วว่ามันไม่ง่าย...”
    ทัตสึมิพึมพำ  เปิดกระโปรงรถทันทีที่เข้าจอดเรียบร้อย  เงาของบ้านทาบทับลงมาจนแทบมองอะไรไม่เห็น
    ในกระโปรงรถ  เกลลืมตาโพลง  ดวงตาทั้งสองข้างเป็นจุดเรืองในเงามืด

“ฉันเห็นตัวฆาตกร”
    เสียงจากปลายสายทำให้เอมิเธียร์ลืมสภาพรอบข้างไปชั่วขณะ  เธอเดินออกจากห้องน้ำทั้งที่ยังเปลือยเปล่า  หยดน้ำเล็กๆ ส่องประกายพราวเมื่อต้องแสงไฟในห้อง  ขับเน้นให้แผลเป็นขนาดใหญ่บนร่างของเธอดูงดงามแทนที่จะน่าเกลียด
    “วันนี้  ที่....”
    สถานที่ที่อีกฝ่ายบอกทำให้เด็กสาวนิ่งไป
    “สกาย...ใจเย็นๆ ก่อน  ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้”  เธอกล่าว  หนีบโทรศัพท์ไว้กับไหล่แล้ววิ่งไปแต่งตัวอย่างรวดเร็ว
    วันนี้  เอมิเธียร์ไปสืบหาคนหาย  สัญชาตญาณของเธอบอกว่าเขาอยู่ที่นั่น  เธอไม่พบคน  กลับพบศพแทน...แต่เธอไม่ใช่ผู้พบศพรายแรก  ซ้ำร้าย  ขากลับเธอยังโดนคนไม่ค่อยเต็มล่วงเกินอีกด้วย  คนคนนั้นมากับทัตสึมิ  นายธนาคารที่ชอบทำตัวน่าสงสัยอยู่เรื่อย  แม้จะเห็นศพเพียงแวบเดียว  แต่เธอจำลักษณะบาดแผลได้แม่น  มันเกิดจากรอยกรงเล็บของสัตว์ใหญ่ไม่ก็ใบมีดยาว...
    ใบมีดนั้นทำให้เธอนึกถึงทัตสึมิกับคาตานะที่เขาชอบลูบคลำในเวลาที่คิดว่าไม่มีคนเห็น
    สกายบอกว่าเธอเห็นตัวฆาตกร
    โทรศัพท์สายที่สองดังไล่เลี่ยกับสายแรก
    เป็นโทรศัพท์จากผู้ว่าจ้าง  เจอคนหายแล้ว...แค่หนีไปเที่ยวที่เมืองข้างๆ แล้วกลัวโดนว่า  ก็เลยไม่กลับบ้าน...ไม่ได้โดนลักพาตัว  ไม่ได้โดนทำอะไรทั้งนั้น
    
    “มานี่”
    ทัตสึมิยื่นแขนเข้าไปในประตูซึ่งเปิดแง้มแค่พอให้แขนข้างหนึ่งลอดผ่านได้  ภายในความมืด  ดวงตาเรืองแสงคู่หนึ่งจ้องมองมา
    “ออกมาเถอะ”  ทัตสึมิกล่าวเสียงนุ่มกว่าเดิม
    เจ้าตัวที่เผ่นเข้าไปหลบในห้องน้ำคือสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์บาดเจ็บ  หรือก็คือ เกล ของทัตสึมิ  บาดแผลที่หลังศีรษะของมันยังสมานตัวไม่สนิท  เลือดดำข้นคลั่กหยดหนืดลงบนพื้นกระเบื้อง
    มือที่ยื่นส่งมามีเนื้อติดกระดูกท่อนหนึ่ง
    มันค่อยๆ เคลื่อนเข้าไปหามือข้างนั้น  ดมฟุดฟิด  กระตุกเนื้อติดกระดูกไป  มือข้างนั้นแบออก  ไม่มีกรงเล็บแหลม  ไม่มีอาวุธที่ทำร้ายมัน  มีเพียงฝ่ามือเปล่าๆ  มันไม่ละสายตาจากมือข้างนั้น  อีกฝ่ายไม่ใช่ศัตรู  ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ  บางสิ่งในตัวมันบอกเช่นนั้นตั้งแต่แรกเจอ  แต่ว่า...มันเจ็บ  คราวนี้เจ็บกว่าครั้งที่แล้วมาก
    ทันทีที่มือข้างนั้นขยับ  มันฝังเขี้ยวลงไป  บังคับให้หยุด  ของเหลวสีแดงเข้มไหลเข้าปากมัน
    มือข้างนั้นไม่ถอยหนี
    มันคลายคมเขี้ยว  ดูท่าที
    จากรอยแง้มของประตู  ทัตสึมิมองมาที่มัน  ขณะขยับนิ้วลูบปลายจมูกมันเบาๆ
    ก่อนหน้านี้  สิ่งเดียวที่อยู่ในความนึกคิดของมันคือ ‘ทัตสึมิ’  และเพราะเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่  มันจึงพยายามอย่างมากที่จะไม่ลืม  มันไม่รู้หรอกว่า ‘ทัตสึมิ’ คืออะไร  แต่ทันทีที่ได้พบสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้ามันก็รู้ได้ในทันที
    นี่คือ ‘ทัตสึมิ’
    “ทัตสึมิ”
    “ใช่  ฉันเอง”
    มันฟังไม่ออกหรอก  แต่ว่า...
    “ทัตสึมิ”
    “อืม  ออกมาเถอะ”
    มันอยากเข้าไปหาเจ้าของมือข้างนั้น  แต่ถ้าออกไปก็คงจะเจ็บอีก  ต้องเจ็บอีกแน่ๆ
    มันลังเล
    ดวงตาสีเข้มของทัตสึมิยังคงมองตรงมาที่มัน
    ถ้าหลบตาละก็...  จะทำให้เจ็บอีกใช่ไหม?
    มันส่งเสียงขู่ในลำคอ  ถอยกลับเข้าไปในเงามืด

****************
 

EVE: ตอนนี้สั้น...  ขอบคุณที่ติดตามค่ะ *ซบ*
ปล. แอบฮาจำนวนคอมเมนต์ เห็นแนวโน้มเลย  เริ่มจาก 12 ลดเป็น 10 เป็น 8 เป็น 6... 555+ นี่มันลดลงอย่างมีระบบนะนี่ (อีฟนับรวมที่อีฟพิมพ์ตอบไปด้วยนะ)

 

Comment

Comment:

Tweet

คุณเกล.......คะ.......คุณเกล.... อย่าว่าหนูอย่างนู้นอย่างนี้เลยนะ...


*ตัวสั่นเทิ้ม*






/แบ.....ขอมือหน่อยค่ะ <<โดนเกลโดดขย้ำตายไป

#10 By KUN on 2009-11-25 09:45

ต้องอย่างงี้สิ หมาน้อยที่เชื่องง่ายๆ มันน่าสนใจซะที่ไหน ไม่ได้อ่านฟิกแล้วลุ้นมานาน รู้สึกดีจัง

#9 By talalan on 2009-11-16 01:29

เกลของทัตสึมิ โอ้ยย ประโยคนี้มัน อิ้งอ้าง มากๆเลยอ่ะ อีฟฟฟ XD

ต้องทำให้เชื่องใหม่แล้ว พยายามเข้านะทัตคอมมานโด อดทนกับเกลหน่อย เกลน่าสงสารออกจะตายไป

ชอบที่อีฟทำให้เคลียร์ว่า ทัตสึมิ เป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่อ่ะ
แปลว่านี่ก็คือเกลของทัตสึมิ นั่นแหล่ะไม่ใช่หรือไง ก็เกลคนนั้นแหล่ะ ไอความทรงจำที่เหลืออยู่นี่แหล่ะน้าา

อา อีฟ นึกถึงเกมส์ที่อีฟเคยเล่าให้เชคฟังเมื่อนานมาแล้วเกี่ยวกับ ความรักของคนกับมังกรอ่ะ ประมาณนี้รึเปล่าน่ะ

เอาล่ะ ทำให้เกลเชื่องโลดเลยนะ

#8 By [ S h e c k ] on 2009-11-15 21:42

โฮววว....

นี่กลับมาเริ่มกันใหม่เลยนะคุณเวสมอร์แลนด์...

โอเค ถึงจะสั้นแต่ก็มีส่วนที่ชอบมาก...ตอนในห้องน้ำนี่ไงบ๊ะ มันมีทั้งความสิ้นหวังและความหวังริบหรี่แบบที่ไม่แน่ใจว่าหลอกตัวเองไปเองรึเปล่าปะปนกันอยู่

คือนั่นไม่ใช่เกลนะ? คุณทัตและถ้ามันมีความรู้สึก อะไร กับคุณ นั่นก็ยังไม่ใช่เกลของคุณอยู่ดี...อ่าเข้าใจสิ่งที่พยายามจะสื่อใหม่คะ ไม่สินะ...ทรุุด

พยายามต่อไปค่ะพี่อีฟ มันสนุกจนอยากจะสปินออฟบ้างอะไรบ้างแล้ว ฮ่ะๆๆๆ (หัวเราะเสียสติ)

#7 By akua on 2009-11-15 20:56

เกล ของทัตสึมิ << ว๊าย ว๊าย ว๊าย /เขิน
(มุ่งไปที่ประเด็นไหนกันน่ะ...orz)

ชอบบรรยากาศระหว่างเกลกับทัตสึมิเอนทรี่นี้นะคะ
มันดูอบอุ่นนะ สำหรับซินๆ ทัตซังดูอบอุ่น ชอบมากๆ
ชอบท่าที ของแต่ละคนมากๆค่ะ ดูมีชิวิตดีนะ XD

อาอา อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว /ซบพี่อีฟ

#6 By Amina Eirwen on 2009-11-15 20:54

...แต่อีฟเขียนไม่ชัดเจนเองอะแหละ sad smile (ปั๊มคอมเมนต์เข้าไป หึหึ)

#5 By อีฟ on 2009-11-15 19:42

เบลอค่ะพู่
ทัตสึมิไม่ได้เป็นหน่วยรบพิเศษแล้ว ออกมาทำงานอื่น บอกตั้งแต่ Black Rain 1

#4 By อีฟ on 2009-11-15 19:29

อุ่ก .. สรุปเอมิทำงานฟรีสิเนี่ย ...
แล้วสกายพบ .. อะไรอ้ะ Orz
รู้สึกเหมือนสกายแอบเลย
ตามปกติแล้วเธอต้องจัดการได้ด้วยตัวเอง และอำพรางศพอย่างแนบเนียนมิใช่เร้ออ

อา พี่อีฟ
"ขากลับเธอยังโดนคนไม่ค่อยเต็มล่วงเกินอีกด้วย คนคนนั้นมากับทัตสึมิ นายธนาคารที่ชอบทำตัวน่าสงสัยอยู่เรื่อย"
ตกลงเป้นทั้งนายธนาคารแล้วก็คอมมานโดด้วยใช่ไหมคะ ? หรือพู่เบลออีกแล้วววว ... Orz

/กอด อา .. ดูยอดคนเข้าสบลอกสิคะพี่ จะได้ชื่นใจ
อย่าคิดมากเรื่องจำนวนเมนท์เลยนะ

ปล. งั้นเดี๋ยวเอนทรี่หน้าปั๊มเมนท์ให้นะคะ
//โดนต่อย

#3 By Pupu Meteor on 2009-11-15 19:17

ชอบตอนนี้มากกว่าล่ะ

ฮิ

เกล

#2 By Nye on 2009-11-15 19:08

อย่าว่าอย่างงู้นอย่างงี้เลยนะพี่
แต่พออ่านสามบรรทัดแรก ขำก๊ากกกเลย
เอร๊ย! ทำไมฉันเอาไปซ้อนกับภาพเกลเก๊กเท่ไปได้ 555+

อุ๊ เนชอบเอนทรี่นี้แฮะพี่ ,,- -,, บรรยากาศระหว่างทัตสึมิกับเกลตอนนี้มันดีมากๆเลยอ่ะ เกลที่ดูหวาดๆมันน่ารัก แล้วทัตซังก็... อรั๊ย! ข้างนอกแข็ง แต่ข้างในใจดีจริงๆ อ่านแล้วอริ๊งอรั๊งหัวใจกับตอนนี้เลยแฮะ

#1 By jackywinter on 2009-11-15 18:14