[BT Parallel] Gael: Good Night Kiss

posted on 25 Oct 2010 09:36 by tgdiary

Gael: Good Night Kiss

Parallel ของ Good Night Kiss
warning: วายขิง ๆ
by: EVE

ผมพบเอเดนเมื่อหลายวันก่อน

                ผมชวนเขามาที่อพาร์ตเมนต์  เราคุยกันไม่นาน...ยังไม่ทันถึงเวลาอาหารเที่ยงเขาก็ลากลับ

 

                ก่อนจาก  เขาจูบ ‘ราตรีสวัสดิ์’

                ราตรีสวัสดิ์ทั้งที่ตะวันยังเดินทางไม่ถึงกลางฟ้า

                จูบปาก...

 

                เอเดนเป็นเจ้าของร้านไอศกรีมในบลอดเวน  ก่อนหน้านั้นเขาเป็นช่างภาพ  เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ผมคุยด้วยในแต่ละวัน  และเป็นเพียงหนึ่งในสองคนที่ขอถ่ายรูปผม  ผมสนิทกับเขา  แต่เรารู้เรื่องของกันและกันไม่มาก  เขาไม่ค่อยพูดเรื่องส่วนตัว  และผมก็เช่นกัน

                หลังย้ายมาทำงานในยาโฮ  เราก็ขาดการติดต่อกันไป  ผมไม่คิดว่าจะได้พบเอเดนอีก

                เอเดนก็ยังเป็นเอเดน  จะได้ยินสิ่งที่เขาพูด...คุณต้องตั้งใจฟัง  ไม่ใช่ฟังสิ่งที่ออกจากปาก  แต่ฟังจากท่าทาง  ฟังจากน้ำเสียง  ฟังจากแววตา  ฟังจากการกระทำทั้งหมด

                ผมอาจได้ยินเอเดนไม่ถนัด

                ในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เราใช้ร่วมกัน  เอเดนยังคงคุยเรื่องสัพเพเหระ  เหมือนกับตอนเรานั่งคุยกันในบ้านของเขาที่บลอดเวน  ช่วงเวลานั้นผ่านไปไว  บางขณะ  ผมคิดว่าเขาต้องการบอกอะไรบางอย่าง  แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้เอ่ยออกมาเป็นคำพูด  ผมพยายามเต็มที่ในการตีความท่าทางของเขา  เราสื่อสารกันเช่นนั้นบ่อยครั้ง  แต่ผมไม่บังอาจตั้งตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญการวิเคราะห์ภาษากายของเขา...หรือของใคร

                ในบรรดาคำถามที่ไม่เกี่ยวเนื่องกัน  มีอยู่สองคำถามที่ผมยังไม่ได้ตอบ

                ...ผมจะยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคนได้ไหม

            ...เอเดนสำคัญพอที่ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขาไหม

               

คืนนี้  ผมแหงนมองอพาร์ตเมนต์  ทั้งชั้น  มีเฉพาะหน้าต่างห้องของผมที่มืด  เหมือนคราบผุบนแนวฟันขาว...

            เวลานี้  ถ้าเป็นบลอดเวน...คนในเมืองหลับหมดแล้ว

                ลมหนาวในยาโฮพัดผ่านผม  กลุ่มคนที่ผมเคยเห็นหน้าแต่ไม่เคยรู้จักเดินผ่านไป  พวกเขาเพิ่งกลับมาจากงานปาร์ตี้  แต่ละคนยังมีรอยยิ้มขนาดใหญ่แปะอยู่บนหน้า

                แล้วผมก็ออกวิ่ง  เริ่มจากวิ่งเหยาะ ๆ ไปจนถึงวิ่งเต็มฝีเท้า  ผมวิ่งผ่านสถานที่ที่ผมผ่านทุกวัน  แต่ไม่เคยรู้จักเจ้าของ  และไม่เคยเหยียบย่างเข้าไปภายใน  ผมวิ่งผ่านร้านกาแฟที่ยังคงเปิด  วิ่งผ่านแสงไฟจากป้ายโฆษณา  วิ่ง...

                ผมวิ่งไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน  ถ้าวิ่งเต็มฝีเท้าก็น่าจะทันรถไฟเที่ยวสุดท้าย  และถ้าทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายก็จะทันรถโดยสารเที่ยวดึกไปยังบลอดเวน  นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้ง  (หรือหลายครั้งแต่ผมไม่รู้)  ที่ผมทำบางสิ่งบางอย่าง  โดยไม่รู้ว่าบางสิ่งบางอย่างนั้นคืออะไร  ไม่มีเหตุผลใด ๆ มารองรับ  น่าตลก  แต่ตอนนี้มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะต้องทำให้สำเร็จ

                ผมต้องการไปบลอดเวน  ไปเดี๋ยวนี้

                ไม่มีเหตุผลว่าทำไมรอถึงพรุ่งนี้ไม่ได้  แต่มีเหตุผลว่าทำไมถึงต้องไป

                ถึงอย่างนั้น  มีเหตุผลก็เหมือนไม่มีเหตุผล

 

ผมกระโจนขึ้นรถไฟอย่างเฉียดฉิว

            อากาศเย็น  คนน้อย  เด็กสาวเพียงคนเดียวในโบกี้จ้องผมเหมือนเห็นสัตว์ประหลาด  ผมอาจเป็นสัตว์ประหลาดสำหรับเมืองนี้  ผมไม่ชินกับการใช้ชีวิตในเมืองที่มีระยะห่างระหว่างผู้คนอีกต่อไป  แม้ผมจะใช้ชีวิตแบบเว้นระยะห่างมาตลอดในขณะที่อยู่บลอดเวน

                ผมนั่งลง

                แต่แล้วก็ยืน

                ยืนไปจนถึงสถานีที่ต้องการจะลง

                พรุ่งนี้ต้องแสดงงาน  เป็นงานชี้ชะตา  แต่ช่างงาน...ช่างมัน  พูดอย่างไม่อาย  ผมใช้เส้นครอบครัวสมัครเข้าใหม่ก็ได้  ถ้าพวกเขากล้าไล่ผมออกด้วยเหตุผลที่ว่าเบี้ยวงานละก็  ช่างเถอะ  ไม่มีผมสักคน  ทั้งทีมก็ไม่ตาย

 

การเดินทางบนรถเที่ยวดึกไม่ราบรื่น

                แต่ผมก็ไม่ได้หวังความสะดวกสบายอะไรนักหนา  มาถึงบลอดเวนได้โดยไม่บุบสลายก็พอใจ

 

            ตีสาม

 

                บลอดเวนมืดสนิท  แต่ไม่เงียบ  เพราะมีเหล่าแมลงกลางคืนร้องอื้ออึง ๆ อยู่ในส่วนที่แสงไฟตามทางส่องไม่ถึง

                ผมเดิน  เดินต่อไปจนกระทั่งถึงหน้าร้าน แจ็คกี้ วินเทอร์ ที่ปิดแล้ว

 

ผมยังคงยืนอยู่หน้าร้านของเอเดน  ย้อนเวลากลับไปไม่ไกล  มันเป็นร้านที่ผมคุ้นเคยอย่างยิ่ง

            สองคำถามของเอเดน..

                                ...ผมจะยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครสักคนได้ไหม

                        ...เอเดนสำคัญพอที่ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเขาไหม

            ผมเป็นใครกัน  ผมมีสิทธิอะไรที่จะ...  

            ประตูเปิด  ผมยังไม่ทันเคาะ  เอเดนยืนอยู่หลังประตู  ชะงักค้าง  เขาเหมือนภาพถ่ายขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนอากาศ  ผิวเผือดซีดในแสงสลัว  สีหน้านิ่งอยู่ในลักษณะกึ่งประหลาดใจ  บุหรี่มวนที่คาบอยู่ระหว่างริมฝีปากและฟันนิ่งสนิท  ส่งกระแสควันเป็นสาย  เชื่องช้า  ควันบุหรี่เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหว  เป็นหลักฐานยืนยันว่าเขาเป็นของจริง

                “เอเดน”  ผมทักเขา  และเขายังคงนิ่ง

                ผมไม่มั่นใจในการกระทำของตนเอง  ไม่มั่นใจว่าประเมินสิ่งต่าง ๆ ถูกต้องหรือไม่  ซึ่งถ้ามันไม่ถูกต้อง  ผมก็เป็นคนหลงตัวเองอย่างมากทีเดียว

 

                ผมรู้ว่าการพบกันที่ยาโฮไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

                ผมรู้ว่าเขาไม่ได้มาเพียงครั้งเดียว

                และรู้ว่าเขามาทำไม

 

                ถ้าผมเป็นเขา  และเขารู้สึกอย่างที่ผมเข้าในว่าเขารู้สึก  ผมก็จะทำเช่นเดียวกับเขา  และถ้าผมเป็นเขา  สิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้คือสิ่งที่ตัวผมต้องการจะได้รับมากที่สุด

                ...ในตอนนี้

                ช่างอนาคต  ช่างอดีต  ไม่มีสิ่งไหนเป็นจริงนอกจากปัจจุบัน  ความรับผิดชอบจะตามมาทีหลังหากเหตุการณ์นี้ส่งผลต่อเนื่อง

                ผมดึงบุหรี่ออกจากปากเอเดน

                ผมไม่เคยทำอย่างนี้กับใครมาก่อน  หวังว่ามันจะเป็นคำตอบที่ชัดเจนสำหรับเขา  และสำหรับตัวผมเช่นเดียวกัน  ถ้าผมพลาด...ภาวนาให้ไม่พลาด...แต่ถ้าผมพลาด  ถ้าผมเป็นฝ่ายเดียวที่ตีความผิด  แปลงสัญญาณไปเป็นอื่น  ผมก็จะไม่เป็นอะไรมากไปกว่าไอ้โง่คนหนึ่ง(ซึ่งผมเป็นอยู่แล้ว)  และไอ้โง่คนนี้จะตาลีตาเหลือกกลับยาโฮทันที  โดยไม่เอ่ยถึงเรื่องที่ทำลงไปอีกแม้แต่คำเดียว

                ไม่มีเวลายืนคิด  ไม่มีสูตรคำนวณตายตัว  ผมทำไปตามที่ผมต้องการ  นั่นเป็นเหตุผลทั้งหมด  และมันต้องเป็นคืนนี้

 

                ผมจูบเขา

 

                สัมผัสแผ่วบนริมฝีปาก  ไม่มีการรุกล้ำใด ๆ ถัดจากนั้น

                เขาไม่ตอบสนอง

                แค่นั้น  คำตอบของทั้งสองคำถามและเหตุผลสนับสนุนทั้งหมดของผมรวบอยู่ในการกระทำเพียงหนึ่ง  ซึ่งผมไม่แน่ใจนักว่าถูกต้องหรือไม่

                เขายังคงยืนนิ่ง  และไม่ตอบสนองใด ๆ จนกระทั่งผมถอยออกมา...

                ผมต้องบอกด้วยไหมว่านี่ไม่ใช่การจูบราตรีสวัสดิ์  ควรบอก  แต่สิ่งที่หลุดจากปากผมมีเพียงส่วนเดียวของประโยคนั้น  และทำให้ผมยิ่งรู้สึกงี่เง่าสมบูรณ์แบบ

 

                 "...Good Night."

 

****************************************

EVE: ตรงตามจุดประสงค์บล็อค Parallel  เอนทรี่อื่น ๆ จะเป็นโลกคู่ขนาน  แต่นี่เป็นเหตุการณ์คู่ขนาน  เป็นรูปแบบการกระทำ  หรืออะไรก็ตามที่เกิดขึ้นตรงกันข้ามกับอีกเหตุการณ์หนึ่ง  มีการตัดสินใจที่แตกต่าง  มีความรู้สึกที่แตกต่าง  บนพื้นฐานของโลกเดียวกัน

"ถ้า...เหตุการณ์เป็นไปในอีกรูปแบบหนึ่ง"  "ถ้า...ตัดสินใจเลือกอีกทาง..."

แล้วจะเป็นยังไงต่อน่ะเหรอ?  ไม่รู้เหมือนกัน 555+  อืม...ไม่รู้จริง ๆ